Κοινωνική δικαιοσύνη, διαρκής πρόοδος, συμμετοχική δημοκρατία, λαϊκή κυριαρχία-εθνική ανεξαρτησία άξιες διαχρονικές αλλά τόσο επίκαιρες στην Ελλάδα του 21ου αιώνα. Ελπίδες, οράματα και πιστή στη δικαίωση απέναντι στην «ανάλγητη Δεξιά». Ο απλός κόσμος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. πίστεψε στις καλύτερες μέρες, προσδόκησε μια θέση στον ήλιο. Του χάρισε 20 χρόνια απλόχερα και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ανταπέδωσε με ημετεροκρατία, ανεργία, κακοδιαχείριση, σύμπλευση με το κεφάλαιο, κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος, υπερδιογκωμένο δημόσιο, εθνικές παραχωρήσεις , ταύτιση με τις αμερικανικές θέσεις, και κλοπές χωρίς προηγούμενο.
Κάθε τετραετία με το ίδιο θράσος καπηλεύονται άξιες και θέτουν παραπλανητικά διλλήματα που μιλάνε στη κάρδια του λάου «Δημοκρατική παράταξη ή κακιά Δεξιά», «πρόοδος ή συντήρηση». Με θράσος, ψέματα και υποσχέσεις ξεγέλασαν το 2004 το 40% του λάου μετά τα όσα απίστευτα έκαναν. Σημαντικό ρολό φυσικά έπαιξαν τα ρουσφέτια, και ο ωχαδερφισμός που επί ΠΑ.ΣΟ.Κ. διαπότισαν τη κοινωνία. Η λογική «Μια θεσούλα στο δημόσιο και δε με νοιάζει τίποτα», της ψωροκώσταινας και της μιζέριας κυριαρχούν στη πάλαι ποτέ δημοκρατική παράταξη του Τρικούπη, του Βενιζέλου, του Ανδρέα… Απαιτήσαμε η Ελλάδα να ανήκει στους Έλληνες και βρεθήκαμε να μη διεκδικούμε ούτε τα κεκτημένα μας. Προσπαθήσαμε να ανεβάσουμε τον ήλιο της δικαιοσύνης πάνω από την Ελλάδα και βρεθήκαμε να ζητάμε μια θέση στον ήλιο σε ένα ανήλιαγο γραφείο του ΟΑΕΔ. Ζητήσαμε εκσυγχρονισμό και βρεθήκαμε πνιγμένοι στα δάνεια να χάνουμε τους κόπους μιας ζωής.Au début, ils voulainent changer la vie; depuis, ils ont changé d’ avis…( Όπως λέχθηκε για τους Γάλλους σοσιαλιστές).Βρεθήκαμε να μας πιάνουν διαρκώς θύματα και να κυβερνούμαστε επί 70 χρόνια από Παπανδρέου και Καραμανλήδες που εφάρμοζαν την ίδια πολιτική! Δεν υπολόγισαν όμως ότι οι ανοιχτόμυαλοι και προοδευτικοί άνθρωποι μπορούν να πετάξουν τις παρωπίδες και να στηρίξουν κάτι φαινομενικά απόμακρο αλλά ουσιαστικά αντιπροσωπευτικό όλων των Ελλήνων. Είναι η ώρα ο ελληνισμός να ορθοποδήσει, η ώρα της ρήξης με το σάπιο κατεστημένο . Η ώρα να αλλάξουμε σελίδα…
Κυριακή 30 Σεπτεμβρίου 2007
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου